سوپرمالوی

مزیت اصلی Supermalloy در کنترل ترکیب دقیق سیستم نیکل-آهن-مولیبدن آن نهفته است. با ترکیب تقریباً 79٪ نیکل و 5٪ مولیبدن، این آلیاژ به طور همزمان ثابت ناهمسانگردی کریستالی مغناطیسی (K1) و ضریب مغناطیسی (λ) را نزدیک به صفر می کند. Combined with a high-temperature hydrogen annealing process (treatment in pure hydrogen atmosphere at 1300℃), its initial permeability (μᵢ) can reach 50,000–150,000, and its maximum permeability (μₘₐₓ) can be as high as 600,000–1,200,000, making it the soft مواد مغناطیسی با بالاترین نفوذپذیری موجود در حال حاضر، بسیار فراتر از پرمالیاژهای معمولی (μᵢ تقریباً 10000-30000). این ویژگی آن را قادر می سازد تا حتی در میدان های مغناطیسی بسیار ضعیف به شار بسیار بالایی دست یابد.

به لطف خلوص بالا و بافت کریستالی بهینه، سوپرمالوی اجباری بسیار کم (Hc کمتر یا مساوی 1.2 A/m) از خود نشان می‌دهد، که در نتیجه یک ناحیه حلقه پسماند حداقلی و تلفات پسماند به میزان قابل توجهی در مقایسه با پرمالی‌های معمولی کاهش می‌یابد. در میدان‌های مغناطیسی متناوب، عملکرد بسیار خوبی از دست دادن هسته را نشان می‌دهد، و به ویژه برای برنامه‌هایی با الزامات سختگیرانه در صحت و کارایی سیگنال مانند ترانسفورماتورهای پالس، تقویت‌کننده‌های مغناطیسی و ترانسفورماتورهای جریان سیگنال ضعیف مناسب است. در مقایسه با پرمالوی های معمولی، سوپرمالوی می تواند در شرایطی که فرکانس و مدت زمان پالس سه برابر بیشتر است، به طور پایدار عمل کند.

مقاومت سوپرمالوی تقریباً 0.60 μΩ·m (60μΩ·cm) است که به طور قابل توجهی بالاتر از مقاومت معمولی پرمالوی (حدود 45-55 μΩ·cm) است. افزودن مولیبدن به طور موثر مقاومت آلیاژ را افزایش می دهد، تلفات جریان گردابی را کاهش می دهد، و کارایی هسته برتر را در کاربردهای فرکانس متوسط- و-بالا ممکن می سازد. این ویژگی آن را برای سناریوهایی با الزامات سختگیرانه در بازده و افزایش دما، مانند ترانسفورماتورهای فرکانس بالا، سیستم‌های رادار، و منابع تغذیه هوانوردی (400 هرتز) مناسب می‌سازد.

Supermalloy کارایی بسیار خوبی در گرم و سرد نشان می دهد و آن را قادر می سازد به نوارهای بسیار نازک (با ضخامت کمتر از 0.05 میلی متر) و همچنین نوارها، میله ها و سیم ها در اشکال مختلف نورد شود. شکل پذیری آن از بیشتر مواد مغناطیسی فریت نرم ترد و شکننده پیشی می گیرد و آن را برای ساخت هسته های چند لایه پیچیده، سپرهای مغناطیسی و قطعات مهر شده دقیق مناسب می کند. بازپخت نهایی خواص مغناطیسی را با حذف تنش های پردازش، بازیابی نفوذپذیری و کاهش اجبار بهینه می کند. می توان از ماشینکاری معمولی (تراشکاری، فرز، حفاری، سنگ زنی) استفاده کرد، اما تکمیل نهایی برای استفاده از ماشینکاری سنگ زنی یا تخلیه الکتریکی (EDM) توصیه می شود.